4. Пандалф Вулкански - Скопски приказни од 2014

Сто кратки раскази во кои „играат" повеќе од сто ликови од скопските улици! Минимализам кој опфаќа историски широки слики! Надреализам кој вози триста на сат и преминува во хипер-реализам! Само сатирата на Вулкански ја доловува апсурдноста на проектот Скопје 2014!

Неколку раскази можете да прочитате овде.

Моментално е апсолвент на Катедрата за општа и компаративна книжевност на филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје.

Објавувал свои раскази и песни во неколку списанија. „Азбука и залутани записи“ е негова прва книга.

Ѕирни во книгата:

„Хансеновите деца“ е возбудлив и застрашувачки роман за луѓето во последниот европскиот лепрозориум, на југоистокот на Романија. Во времето на падот на тоталитарниот режим на Чаушеску група луѓе се заробени во лепрозориумот, а истовремено и во своите индивидуални судбини. Силна и убедлива приказна, една од оние коишто постојано се читаат и одново се откриваат. Секој детаљ од приказната е набиен со блескава (на прв поглед невидлива) симболика која постепено ни се открива. Пред себе имаме метафорички бунар чиешто значенско дно речиси не се гледа.

Човекот кој беше Четврток претставува необична мешавина од детективски и филозофски роман. Врз првиот основен слој на романот, замислен како возбудлива детективска приказна, се поставуваат многу сериозни прашања поврзани со идејата за вистината и привидот, границите и капацитетите на перцепцијата, односот меѓу илузијата и реалноста. Најдобриот опис на романот го има понудено Кингсли Ејмис, кој вели: „Невозможно е да се дефинира Човекот кој беше Четврток – тоа не е политички кошмар, метафизички трилер, ниту космичка шега во форма на шпионски роман, туку комбинација од сите три заедно“.

Романот „Исповедта на убиецот” настанал во 1936 година и многумина го сметаат за најзрело уметничко остварување на Рот, посебно карактеристично за неговиот стил и начин на раскажување. Како и другите јунаци од неговите романи, и Семјон Семјонович Голупчик е осуден на пропаст. Слабакот кој е опседнат од жена го упропастува својот живот. И во ова дело ги среќаваме меланхолијата, насетувањето на неизбежниот крај и смртта, како и нурнувањето во словенскиот свет - нешта кои се карактеристични за Рот и со кои тој ја збогатил германската книжевност.

Вечно сегашно време е љубовна приказна целосно распространета низ улиците и препознатливите места во Скопје. Романот ја преиспитува идејата за љубовта како игра и онеобичување на секојдневието, потреба другиот да се изненади и зачуди. Ликовите постојано се доближуваат и оддалечуваат еден од друг, непрестајно доведувајќи се врз несигурна почва. Текстот комбинира две раскажувачки постапки – класичната нарација и фрагментарни, сами по себе заокружени целини.